Charyzmaty

zesłanieSłowo „charyzmat” (gr. charizesthai – obdarowywać, charismata – dary) oznacza dar nadprzyrodzony, którego uwielbiony Chrystus udziela przez Ducha Świętego w celu wypełnienia określonej służby we wspólnocie. Szczególnym wydarzeniem w życiu Odnowy jest chrzest w Duchu Świętym – wtedy następuje wylanie darów Ducha Świętego. Każda osoba, która przystępuje do wylania po przeżyciu uprzednio kilkutygodniowego seminarium, dostaje szczególne charyzmaty, którymi ma posługiwać we wspólnocie. Jednak Duch Święty zstępuje ze swymi darami nie tylko w czasie wylania, ale również podczas modlitwy wstawienniczej, modlitwy osobistej lub gdy konkretny charyzmat jest w danej chwili obecny, to go wtedy udziela.

Charyzmatów jest nieskończenie wiele, nie sposób ich wszystkich wymienić a co dopiero opisać. Spróbuję tutaj przybliżyć znaczenie najbardziej znanych i powszechnych darów Ducha Świętego.

Dar języków to dar modlitwy, kontemplacja werbalna. Jest to, jak mówi św. Paweł (1 Kor, 14) najmniejszy ze wszystkich darów, ale otwiera nasze serca na wszystkie inne charyzmaty. Możemy żyć w Odnowie, możemy żyć w uwielbieniu, nie otrzymawszy daru języków. Ważną jednak rzeczą jest umiejętność przyjęcia tego daru i świadomość tego, ku czemu on może nas doprowadzić. Jest to pewna forma uwielbienia pobudzana przez Ducha Świętego w Kościele.

Dar języków ma bardzo często wymiar proroczy. Istnieją dwie podstawowe formy darów języków: mówienie językami i śpiew w językach. To nie jest to samo. Mówienie językami nie jest czymś, co musi być przewidziane dla całej grupy. chodzi o to, że jakaś osoba wypowiada słowa w języku, jakiego nie zna, i przekazuje w ten sposób pewne przesłanie dla grupy. Przesłanie to powinno zostać przetłumaczone. Jeżeli coś takiego nie następuje, to nie służy ono niczemu.

Natomiast śpiew w językach jest czymś w rodzaju „przejścia” Ducha Świętego, który niejako „chwyta” całą grupę. Tak, jakby Pan chciał zjednoczyć wszystkie serca, abyśmy mogli zwrócić się do Niego w jednym wielkim śpiewie. Kiedy pojawia się śpiew podjęty przez całą grupę, to też może on być nośnikiem jakiegoś proroctwa, przesłania, słowa od Boga. Dlatego kiedy pojawia się śpiew w językach, to jest rzeczą dobrą pozostać przez krótki czas w milczeniu, gdy ten śpiew wygaśnie, ponieważ śpiew w językach ułatwia nadejście daru proroctwa.

Dar tłumaczenia języków – jest to łaska, niewyuczona umiejętność rozumienia i wyjaśniania innym niezrozumiałych słów wypowiedzianych z inspiracji Ducha Świętego. Dar ten przejawia się poprzez rozumienie sformułowanej w niezrozumiały sposób wypowiedzi i pragnienie przedstawienia jej słuchającym w zrozumiały sposób.

Dar proroctwa. Proroctwo to słowo albo obraz, które otrzymujemy podczas modlitwy. Czasem może być to słowo, które jest fragmentem Pisma Świętego. Ale najczęściej proroctwo to wewnętrzne słowo lub obraz, który Bóg daje modlącemu się dla wspólnoty lub dla konkretnej osoby. Jest to oświecenie, uzyskanie jakiegoś światła dla osób, które o czymś nie wiedzą, o czym Bóg chce im powiedzieć. Proroctwo jest dane po to, aby serce człowieka mogło się jeszcze bardziej zwrócić ku Bogu.

Dar wiary – jest to dar takiego zaufania Bogi, które umożliwia przenoszenie gór, podejmowanie i osiąganie rzeczy szczególnych, i trwanie w powołaniu w sposób szczególny – mogące robić z zewnątrz wrażenie ryzykownego, nieobliczalnego, szalonego. Taka wiara może wyrastać wyłącznie ze społeczności z Bogiem. Dar ten daje o sobie znać poprzez wewnętrzny przymus, zdecydowanie i gotowość pójścia za głosem Bożego wezwania. Charyzmat wiary jest nadnaturalnym darem Ducha Świętego, który zostaje dany w okolicznościach szczególnych, aby spełniły się jakieś konkretne dzieła Boże. Jest zapewnieniem, potwierdzeniem ze strony Boga, bez cienia wątpliwości, jak należy działać zgodni z Jego wolą w danej sytuacji. Innymi słowy, człowiek z tym darem odczuwa w samym sobie z absolutną pewnością, że Bóg za jego pośrednictwem dokonują właśnie jakiegoś cudu. Jest to wewnętrzne objawienie prowadzące do działania z niezwykłą stanowczością i wbrew logice, które stają się zaprzeczać wydarzeniu, jakie się dokonuje. Osoba z tym darem nie tyle wierzy, że Bóg może dokonać cudu, co jest niezbicie przekonana, że właśnie w tym momencie go dokonuje, a nawet już dokonał.

Dar poznania. Słowo poznania kieruje nas do sedna problemu czyli do przyczyny choroby. Jest to dar bardzo pomocny w modlitwie o uzdrowienie uczuć. Wiele osób nie wie, dlaczego są chore, skąd wziął się u nich dany problem, nie zna, bądź nie pamięta wydarzeń będących przyczyną choroby. Bywa, że osoby te wielokrotnie proszą o modlitwę wstawienniczą, różni ludzie modlą się za nie i nie przynosi to żadnych skutków. Chodzą od jednej grupy do drugiej, sami są zniechęceni i zniechęcają innych. Słowo poznania pozwala rozpoznać, co jest właściwym problemem, uświadomić to choremu i podjąć odpowiedni rodzaj modlitwy.

Dar rozeznawania duchów – jest to dana człowiekowi zdolność rozpoznawania źródeł inspiracji, przenikania motywów działania, wnikania w sens wygłaszania poglądów. Dar ten przejawia się poprzez umiejętność zadawania właściwych pytań, skłonność do wnikania w sens wypowiedzi, staranność w formułowaniu myśli, umiejętność mierzenia zasłyszanych słów lub zaobserwowania zachowań miarą Ducha Chrystusowego. Ale posiadając dar rozeznania możemy też prawidłowo ocenić jaki rodzaj modlitwy trzeba podjąć: czy potrzebna jest modlitwa o uzdrowienie wspomnień, o uzdrowienie zranień, o przebaczenie, czy o uzdrowienie psychiczne. Dzięki temu darowi rozpoznajemy też, czy mamy do czynienia ze zniewoleniem, czy ze zwykłą chorobą, z którą należy udać się do lekarza i modlić się o uzdrowienie. Dar ten otwiera nasze oczy na świat niewidzialny, świat działania dobrych i złych duchów. jest to stan nadprzyrodzonego oświecenia, który pozwala nam dostrzec prawdziwe, a zarazem głęboko ukryte praprzyczyny niektórych zjawisk tajemniczych, nie do rozwikłania na sposób tylko ludzki.

Dar mądrości – jest to łaską zrozumienia woli Bożej zawartej w Piśmie Świętym i praktycznego jej stosowania, to dar rozumienia zasad i mechanizmów życia oraz takiego nim kierowania, aby było wyrazem umiłowania Boga i szacunku dla Jego istoty. Dar ten daje o sobie znać poprzez pragnienie dociekania woli Bożej oraz poprzez stwierdzenie, że Pismo Święte, studiowane z modlitwą, staje się dla ciebie jasne i zrozumiałe. Dar mądrości służy też do stawienia czoła pewnej konkretnej sytuacji. Jest pomocą w próbach uczciwego rozwiązywania trudnych problemów życia.

ręce

Dar uwielbienia – jest to łaska chwalenia Boga poprzez śpiew, modlitwę spontaniczną, taniec (choć istnieje też szczególny dar uwielbienia tańcem). Rodzi się z odkrycia, że Bóg żyje i kocha mnie osobiście. Uwielbienie człowieka z tym darem często jest mocne, żywe, spontaniczne i głośne. Charyzmat ten przejawia się także w życiu codziennym, w umiejętności uwielbiania Boga w każdej chwili, we wszystkich sytuacjach.

Dar modlitwy wstawienniczej to posługa modlitwą wstawienniczą, która najczęściej przybiera postać modlitwy o uzdrowienie lub uwolnienie, należy bądź do zadań całej grupy, bądź też do tych, którzy mają w tej dziedzinie specjalny dar i posługują w zespole modlitewnym. Nie chodzi tu bowiem o charyzmat dla indywidualnej osoby, ale o posługę wobec innych na wzór Jezusa. Posługiwanie to stanowi odpowiedź na potrzebę wielu ludzi, którzy pogubieni, poranieni wracają do Kościoła. Osoby obdarzone tym charyzmatem są powołane do szczególnej służby modlitwą wstawienniczą, głównie przy modlitwach o uzdrowienie i o uwolnienie.

Dar ewangelizacji to nic innego, jak głoszenie Jezusa Chrystusa. A to przecież Duch Święty daje moc, aby poprzez słowo, znaki i cuda objawiało się Boże dzieło. Ponadto ewangelizacja stanowi pomoc innym w przemianie i wysiłku nawrócenia się do Jezusa. Ewangelizacja jest dziełem nie tyle jednostki, co całej wspólnoty i jest wpisana w misyjną naturę Kościoła. Gdy wspólnota jest chora lub kręci się tylko wokół siebie, wtedy nie będzie ona zdolna do otwarcia się i ewangelizacji. Na gruncie indywidualnego doświadczenia bardzo często powstają również tzw. szkoły ewangelizacji.

Dar nauczania – jest to dar trafnego nazywania, logicznego porządkowania i zrozumiałego przekazywania innym oraz to wszystko, co Kościół jako ciało wie lub przeczuwa dzięki otrzymanemu przez wierzących namaszczeniu Ducha Świętego. Nauczyciel też przekazuje prawdy wiary przekazuje w oparciu o objawienie lub oświecenie dane mu przez Boga. Dar ten przejawia się w głoszeniu kazań i konferencji.

Dar miłości – jest to bardzo ważny dar w modlitwie o uzdrowienie uczuć, pozwalający osobie chorej doświadczyć miłości Boga. Dar miłości jest jak balsam na ranę. Gdy osoba z tym darem jest w ekipie posługującej, miłość kruszy nieprzebaczenie u chorego. Dzięki darowi miłości można się modlić sercem, bez słów. Kiedy nie ma możliwości głośnej modlitwy np. w szpitalu, w tramwaju, w pociągu itp., wystarczy, powiedzieć do osoby: „modlę się za ciebie” i położyć jej rękę na ramieniu, albo dyskretnie wziąć ją za rękę i modlić się sercem o miłość Bożą. Wtedy osoba doświadcza tej przedziwnej łaski spotkania z Bogiem.

Całej listy darów nie sposób przybliżyć. Pojawiają się również dary adoracji, radości, odwagi, dziecieństwa Bożego, modlitwy tańcem, czy dar łez lub śmiechu.

Dziękujemy dawnej Wspólnocie Odnowy w Duchu Świętym „Kana” za użyczenie materiałów do publikacji.


1 Comment

Danuta

12-06-2015 at 3:41 pm

Bardzo pięknie opisane dary i charyzmaty Ducha Świętego.

Twój komentarz